در باب پروردنِ شُکر در اخلاقِ فضیلتگرایِ صوفیانه
Clicks: 173
ID: 134289
2020
Article Quality & Performance Metrics
Overall Quality
Improving Quality
0.0
/100
Combines engagement data with AI-assessed academic quality
Reader Engagement
Emerging Content
2.7
/100
9 views
9 readers
Trending
AI Quality Assessment
Not analyzed
Abstract
شکر یکی از محوریترن فضیلتها در اخلاق اسلامی است و بهاین دلیل مهم دانسته میشود که دو مفهوم تعیینکنندۀ «ایمان» و «بی ایمانی» در اسلام اساساً حول محور شکر و کفر میگردد. این مقاله بر نحوۀ مواجهۀ سنت صوفیانه با مقولۀ اخلاقی شکر متمرکز است و بهویژه به اهمیتی که پرورش این فضیلت در حیات درونی سالکان دارد میپردازد. این هدف از طریق تحلیلِ آثار طیفی از نویسندگان برجستۀ تصوف از حکیم ترمذی (و. 905-910 م) و ابوطالب مکی (و. 96 م) گرفته تا ابن عربی (و. 1240 م) و احمد زروق (و. 1493 م) محقق شده است. دراثنای این مقاله کوشش شده که اصطلاح شکر از منظر معنیشناسی در بافت زبان عربی و کاربرد این اصطلاح در قرآن و ادبیات صوفیه بررسی شود و علاوه بر آن به راهبردهای مختلفی که طیف وسیعی از استادان تصوف، دربارۀ چگونگی آمیختن این فضیلت با زندگی شخصی ارائهکردهاند، نگاه شده است و در آخر، باورهای صوفیان درمورد پیامدها یا «تأثیرات کارمایی» شکر نعمت و کفر نعمت در رستگاری افراد مورد کاوش قرار گرفته است.
Abstract Quality Issue:
This abstract appears to be incomplete or contains metadata (1 words).
Try re-searching for a better abstract.
| Reference Key |
2020hunar-i
Use this key to autocite in the manuscript while using
SciMatic Manuscript Manager or Thesis Manager
|
|---|---|
| Authors | ;عطیف خلیل;معین کاظمی فر |
| Journal | hospital security and safety management |
| Year | 2020 |
| DOI |
10.22046/LA.2020.01
|
| URL | |
| Keywords |
Citations
No citations found. To add a citation, contact the admin at info@scimatic.org
Comments
No comments yet. Be the first to comment on this article.