พอลิเมอร์เสริมแรงด้วยคาร์บอนไฟเบอร์ (Carbon-fiber-reinforced: CFR) ได้สร้างความตื่นตัวอย่างมากในแวดวงศัลยศาสตร์ออร์โธปิดิกส์ ในฐานะวัสดุที่จะช่วยลดระยะเวลาการสมานของกระดูกและให้คุณภาพของภาพถ่ายทางรังสีที่ดียิ่งขึ้น การผ่าตัดตัดกระดูกร่วมกับการยึดตรึงด้วยแกนดามกระดูกในโพรงกระดูก (intramedullary [IM] nail) ได้กลายเป็นหัตถการทั่วไปในการแก้ไขภาวะแนวกระดูกรยางค์ล่างผิดรูปภายหลังการบาดเจ็บ งานวิจัยนี้ได้ตั้งคำถามดังต่อไปนี้: (1) แกนดามโพรงกระดูกพอลิเมอร์ CFR ช่วยให้ระยะเวลาการสมานกระดูกสั้นลงหลังการผ่าตัดตัดกระดูกยาว การผ่าตัดลดความยาวกระดูก หรือกระดูกหักหรือไม่? (2) แกนดามโพรงกระดูกพอลิเมอร์ CFR ก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนที่ไม่คาดคิดหรือไม่? การศึกษาย้อนหลังนี้ดำเนินการในผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยแกนดามโพรงกระดูกพอลิเมอร์ CFR จากข้อบ่งชี้ทางคลินิกต่างๆ ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2016 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 ในการปฏิบัติงานด้านการแก้ไขความผิดรูปและการบาดเจ็บทางออร์โธปิดิกส์ โดยใช้ข้อมูลจากเวชระเบียนและภาพรังสีของผู้ป่วย ผลลัพธ์หลัก ได้แก่ ระยะเวลาจนกระทั่งกระดูกติด และอุบัติการณ์ของการเกิดภาวะแทรกซ้อน ซึ่งรวมถึงภาวะกระดูกไม่ติด ความล้มเหลวของอุปกรณ์ยึดตรึง การบาดเจ็บของเส้นประสาทและหลอดเลือด ภาวะลิ่มเลือดอุดตันในหลอดเลือดดำ และการติดเชื้อ การวิเคราะห์ครอบคลุมผู้ป่วย 12 ราย (รวม 16 รยางค์) ที่ได้รับการรักษาด้วยแกนดามโพรงกระดูกพอลิเมอร์ CFR จากข้อบ่งชี้ต่างๆ โดยผู้ป่วยได้รับการติดตามผลเป็นระยะเวลาเฉลี่ย 16.9 เดือน รยางค์จำนวน 11 ข้างได้รับการผ่าตัดจัดแนวกระดูกใหม่และได้รับการแก้ไขมุมเฉลี่ย 23° ผ่านการผ่าตัดตัดกระดูกส่วนกลาง (diaphyseal osteotomy) รยางค์จำนวน 3 ข้างได้รับการผ่าตัดลดความยาวรยางค์เฉลี่ย 25 มม. ผ่านการผ่าตัดตัดกระดูกแบบเปิดเพื่อตัดส่วนกระดูกกลางต้นขาออก (open, excisional osteotomy of the femoral diaphysis) และกระดูกแข้งส่วนกลางหักแบบปิดจำนวน 2 ข้างได้รับการดามด้วยแกนในโพรงกระดูกตามวิธีมาตรฐาน ระยะเวลาเฉลี่ยจนกระทั่งกระดูกติดอยู่ที่ 107.6 วัน ซึ่งคำนวณจากรยางค์ทั้งหมดที่มีการติดของกระดูก (11/16 ข้าง, 69%) ทั้งนี้ เกิดภาวะกระดูกไม่ติดในรยางค์จำนวน 5/16 ข้าง (31%) ภาวะแทรกซ้อนที่บันทึกไว้ประกอบด้วยภาวะกระดูกไม่ติดและความล้มเหลวของอุปกรณ์ยึดตรึง ซึ่งส่วนใหญ่นำไปสู่การผ่าตัดซ้ำที่ไม่ได้วางแผนไว้ การใช้แกนดามโพรงกระดูกพอลิเมอร์ CFR มีความสัมพันธ์กับการสูญเสียเสถียรภาพในการยึดตรึงและภาวะกระดูกไม่ติดภายหลังการผ่าตัด ซึ่งโดยทั่วไปแล้วมักสามารถสมานติดได้โดยไม่มีภาวะแทรกซ้อน ความยืดหยุ่นที่สูงขึ้นของพอลิเมอร์ CFR ทำให้เกิดการขยับบริเวณรอยต่อของการตัดกระดูกหรือรอยหักได้มากกว่าเมื่อเทียบกับวัสดุไทเทเนียมที่มีความแข็งเกร็งมากกว่า ส่งผลให้การผ่าตัดตัดกระดูกยาวมีความเสี่ยงต่อภาวะกระดูกติดช้าและภาวะกระดูกไม่ติด ซึ่งเป็นข้อค้นพบที่พบในการใช้แผ่นดามกระดูกพอลิเมอร์ CFR เช่นเดียวกัน ผลลัพธ์ระยะแรกที่ล้มเหลวอย่างชัดเจนของอุปกรณ์ชนิดนี้เมื่อนำมาใช้ในการรักษาความผิดรูปของกระดูกยาว ทำให้คณะผู้วิจัยตัดสินใจยุติการใช้วัสดุฝังในชนิดนี้