efeitos de dopamina e noradrenalina no fluxo sangüíneo regional no tratamento do choque séptico dopamine and noradrenaline effects in the blood flux regional on therapeutic in the septic shock

Wirkungen von Dopamin und Noradrenalin auf den regionalen Blutfluss bei der Behandlung des septischen Schocks Wirkungen von Dopamin und Noradrenalin auf den regionalen Blutfluss in der Therapie des septischen Schocks

Efectos de la dopamina y la noradrenalina en el flujo sanguíneo regional en el tratamiento del choque séptico. Efectos de la dopamina y la noradrenalina en el flujo sanguíneo regional en la terapéutica del choque séptico.

Efeitos de dopamina e noradrenalina no fluxo sanguíneo regional no tratamento do choque séptico. Efeitos da dopamina e da noradrenalina no fluxo sanguíneo regional na terapêutica do choque séptico.

Clicks: 361
ID: 174353
2008
Free PDF
Article Quality & Performance Metrics
Overall Quality
Not rated
Combines reader engagement with the AI quality analysis. This article has not been analysed, so there is no overall score — reader engagement is measured and shown alongside.
AI Quality Assessment
Not analyzed
Readership in this journal
Popular

Ranked #13 of 66 articles by views in Database : the journal of biological databases and curation

Most read Least read

Bar heights use a square-root scale.

Mint this article as an NFT
Not yet minted

Create a permanent, verifiable on-chain record of this article on the Scimatic Network. The NFT is held in your Journament account, and you can withdraw it to your own wallet at any time.

5 SUSD one-off · no wallet required
Sign in to mint
Abstract
JUSTIFICATIVA E OBJETIVOS: A noradrenalina e a dopamina são utilizadas, no estado de choque, com o intuito de oferecer suporte hemodinâmico e restabelecer a perfusão tecidual. As ações farmacológicas desses vasopressores podem ser variadas, deste modo, o uso necessita, por parte do clinico, interpretação dos efeitos hemodinâmicos, com observação das variáveis sistêmica e regional. O objetivo deste estudo foi analisar as publicações acerca dos efeitos da noradrenalina e dopamina em baixas doses na perfusão hepatoesplâncnica e renal no tratamento do choque séptico. MÉTODO: Foram selecionados artigos (n = 27) sobre o uso de noradrenalina e dopamina em choque séptico, publicados no período de 1997 a setembro de 2007 revisados na PubMed, base de dados da National Library of Medicine (NLM). Utilizou-se o recurso MESH com os descritores noradrenaline, dopamine e sepsis. RESULTADOS: Os efeitos de dopamina e noradrenalina na perfusão renal demonstraram ser semelhantes em relação ao aumento da diurese e não alteração na depuração de creatinina. A noradrenalina não afetou a perfusão tissular renal, apesar de elevar o tônus vascular. Quanto aos efeitos esplâncnicos, os dois fármacos demonstraram aumentar o fluxo sangüíneo, porém redistribuem o sangue nesse compartimento. CONCLUSÕES: Os estudos analisados foram controversos não demonstrando consenso acerca do fármaco mais oportuno para o restabelecimento hemodinâmico e manutenção de perfusão regional adequada.
BACKGROUND AND OBJECTIVES: Norepinephrine and dopamine are used, in the state of shock, with the intention of offering hemodynamic support and to reestablish tissue perfusion. The pharmacological effects of these vasopressors can be diverse, for this reason, their use requires, through the clinician, an interpretation of the hemodynamic effects with observation of the systemic variations and region. With this in mind, the objective of this study was to analyze the publications regarding the effects of norepinephrine and low-dose dopamine in hepatosplenic perfusion and renal in treatment of septic shock. METHODS: Articles were selected (n = 27) concerning the use of norepinephrine and dopamine in septic shock, published during the period of 1997 to September 2007, revised in PubMed, data base of the National Library of Medicine (NLM). The MESH method was utilized with the descriptors norepinephrine, dopamine and sepsis. RESULTS: The effects of dopamine and norepinephrine in kidney perfusion are similar; there is an increase in diuresis and no change in creatinine clearance. Norepinephrine did not affect kidney tissue perfusion in spite of the increase of vascular tone. Regarding the splancnic effects, these drugs showed an increase in blood flow, though redistributing the blood in this compartment. CONCLUSIONS: The best agent for the hemodynamic reestablishment that keeps the adequate regional perfusion remains inconclusive.
HINTERGRUND UND ZIELE: Noradrenalin und Dopamin werden im Schockzustand eingesetzt, um eine hämodynamische Unterstützung zu bieten und die Gewebeperfusion wiederherzustellen. Die pharmakologischen Wirkungen dieser Vasopressoren können variieren; daher erfordert ihre Anwendung seitens des Klinikers eine Interpretation der hämodynamischen Effekte unter Berücksichtigung systemischer und regionaler Variablen. Ziel dieser Studie war es, die Publikationen zu den Effekten von Noradrenalin und niedrig dosiertem Dopamin auf die hepatosplanchnische und renale Perfusion bei der Behandlung des septischen Schocks zu analysieren. METHODIK: Es wurden Artikel (n = 27) über den Einsatz von Noradrenalin und Dopamin bei septischem Schock ausgewählt, die im Zeitraum von 1997 bis September 2007 veröffentlicht und in PubMed, der Datenbank der National Library of Medicine (NLM), erfasst wurden. Es wurde die MeSH-Funktion mit den Deskriptoren noradrenaline, dopamine und sepsis verwendet. ERGEBNISSE: Die Wirkungen von Dopamin und Noradrenalin auf die renale Perfusion erwiesen sich hinsichtlich der Steigerung der Diurese und der unveränderten Kreatinin-Clearance als ähnlich. Noradrenalin beeinträchtigte trotz einer Erhöhung des Gefäßtonus die renale Gewebeperfusion nicht. Hinsichtlich der splanchnischen Effekte zeigten beide Pharmaka eine Steigerung des Blutflusses, führten jedoch zu einer Umverteilung des Blutes in diesem Kompartiment. SCHLUSSFOLGERUNGEN: Die analysierten Studien waren kontrovers und zeigten keinen Konsens darüber, welches Pharmakon für die hämodynamische Wiederherstellung und die Aufrechterhaltung einer adäquaten regionalen Perfusion am besten geeignet ist.
HINTERGRUND UND ZIELE: Noradrenalin und Dopamin werden im Schockzustand mit dem Ziel eingesetzt, eine hämodynamische Unterstützung zu gewährleisten und die Gewebeperfusion wiederherzustellen. Die pharmakologischen Wirkungen dieser Vasopressoren können vielfältig sein; aus diesem Grund erfordert ihr Einsatz durch den Kliniker eine Interpretation der hämodynamischen Effekte unter Beobachtung systemischer und regionaler Variablen. Vor diesem Hintergrund war es das Ziel dieser Studie, die Publikationen bezüglich der Wirkungen von Noradrenalin und niedrig dosiertem Dopamin auf die hepatosplanchnische und renale Perfusion bei der Behandlung des septischen Schocks zu analysieren. METHODEN: Es wurden Artikel (n = 27) über die Anwendung von Noradrenalin und Dopamin bei septischem Schock ausgewählt, die im Zeitraum von 1997 bis September 2007 veröffentlicht und in PubMed, der Datenbank der National Library of Medicine (NLM), überprüft wurden. Es wurde die MeSH-Methode mit den Deskriptoren norepinephrine, dopamine und sepsis angewendet. ERGEBNISSE: Die Wirkungen von Dopamin und Noradrenalin auf die Nierenperfusion sind ähnlich; es kommt zu einer Zunahme der Diurese und zu keiner Veränderung der Kreatinin-Clearance. Noradrenalin beeinträchtigte die renale Gewebeperfusion trotz der Zunahme des Gefäßtonus nicht. Bezüglich der splanchnischen Effekte zeigten diese Arzneimittel eine Zunahme des Blutflusses, verteilten das Blut in diesem Kompartiment jedoch um. SCHLUSSFOLGERUNGEN: Welches das beste Agens für die hämodynamische Wiederherstellung ist, das eine adäquate regionale Perfusion aufrechterhält, bleibt unklar.
JUSTIFICACIÓN Y OBJETIVOS: La noradrenalina y la dopamina se utilizan, en el estado de choque, con el propósito de brindar soporte hemodinámico y restablecer la perfusión tisular. Las acciones farmacológicas de estos vasopresores pueden ser variadas; por consiguiente, su uso requiere, por parte del clínico, la interpretación de los efectos hemodinámicos, con observación de las variables sistémicas y regionales. El objetivo de este estudio fue analizar las publicaciones sobre los efectos de la noradrenalina y la dopamina en dosis bajas en la perfusión hepatoesplácnica y renal en el tratamiento del choque séptico. MÉTODO: Se seleccionaron artículos (n = 27) sobre el uso de noradrenalina y dopamina en el choque séptico, publicados entre 1997 y septiembre de 2007 y revisados en PubMed, base de datos de la National Library of Medicine (NLM). Se utilizó el recurso MeSH con los descriptores noradrenaline, dopamine y sepsis. RESULTADOS: Los efectos de la dopamina y la noradrenalina en la perfusión renal demostraron ser similares respecto al aumento de la diuresis y la ausencia de alteraciones en la depuración de creatinina. La noradrenalina no afectó la perfusión tisular renal, a pesar de elevar el tono vascular. En cuanto a los efectos esplácnicos, ambos fármacos demostraron aumentar el flujo sanguíneo, aunque redistribuyen la sangre en dicho compartimento. CONCLUSIONES: Los estudios analizados fueron controvertidos, sin demostrar consenso acerca del fármaco más oportuno para el restablecimiento hemodinámico y el mantenimiento de una perfusión regional adecuada.
ANTECEDENTES Y OBJETIVOS: La noradrenalina y la dopamina se utilizan, en el estado de choque, con la intención de ofrecer soporte hemodinámico y restablecer la perfusión tisular. Los efectos farmacológicos de estos vasopresores pueden ser diversos; por esta razón, su uso requiere, por parte del clínico, una interpretación de los efectos hemodinámicos con observación de las variaciones sistémicas y regionales. Con esto en mente, el objetivo de este estudio fue analizar las publicaciones relativas a los efectos de la noradrenalina y la dopamina a dosis bajas en la perfusión hepatoesplácnica y renal en el tratamiento del choque séptico. MÉTODOS: Se seleccionaron artículos (n = 27) concernientes al uso de noradrenalina y dopamina en el choque séptico, publicados durante el período comprendido entre 1997 y septiembre de 2007, revisados en PubMed, base de datos de la National Library of Medicine (NLM). Se utilizó el método MeSH con los descriptores norepinephrine, dopamine y sepsis. RESULTADOS: Los efectos de la dopamina y la noradrenalina en la perfusión renal son similares; se observa un aumento en la diuresis y ningún cambio en el aclaramiento de creatinina. La noradrenalina no afectó la perfusión tisular renal a pesar del incremento del tono vascular. Con respecto a los efectos esplácnicos, estos fármacos mostraron un aumento en el flujo sanguíneo, si bien redistribuyen la sangre en este compartimento. CONCLUSIONES: La elección del agente óptimo para el restablecimiento hemodinámico que preserve una perfusión regional adecuada continúa sin ser concluyente.
JUSTIFICATIVA E OBJETIVOS: A noradrenalina e a dopamina são utilizadas, no estado de choque, com o intuito de oferecer suporte hemodinâmico e restabelecer a perfusão tecidual. As ações farmacológicas desses vasopressores podem ser variadas, deste modo, o uso necessita, por parte do clínico, interpretação dos efeitos hemodinâmicos, com observação das variáveis sistêmica e regional. O objetivo deste estudo foi analisar as publicações acerca dos efeitos da noradrenalina e dopamina em baixas doses na perfusão hepatoesplâncnica e renal no tratamento do choque séptico. MÉTODO: Foram selecionados artigos (n = 27) sobre o uso de noradrenalina e dopamina em choque séptico, publicados no período de 1997 a setembro de 2007 revisados na PubMed, base de dados da National Library of Medicine (NLM). Utilizou-se o recurso MESH com os descritores noradrenaline, dopamine e sepsis. RESULTADOS: Os efeitos de dopamina e noradrenalina na perfusão renal demonstraram ser semelhantes em relação ao aumento da diurese e não alteração na depuração de creatinina. A noradrenalina não afetou a perfusão tissular renal, apesar de elevar o tônus vascular. Quanto aos efeitos esplâncnicos, os dois fármacos demonstraram aumentar o fluxo sanguíneo, porém redistribuem o sangue nesse compartimento. CONCLUSÕES: Os estudos analisados foram controversos não demonstrando consenso acerca do fármaco mais oportuno para o restabelecimento hemodinâmico e manutenção de perfusão regional adequada.
JUSTIFICATIVA E OBJETIVOS: A noradrenalina e a dopamina são utilizadas, no estado de choque, com o intuito de oferecer suporte hemodinâmico e restabelecer a perfusão tecidual. Os efeitos farmacológicos desses vasopressores podem ser diversos; por essa razão, seu uso requer, por parte do clínico, uma interpretação dos efeitos hemodinâmicos com observação das variações sistêmicas e regionais. Tendo isso em vista, o objetivo deste estudo foi analisar as publicações acerca dos efeitos da noradrenalina e da dopamina em baixas doses na perfusão hepatoesplâncnica e renal no tratamento do choque séptico. MÉTODOS: Foram selecionados artigos (n = 27) referentes ao uso de noradrenalina e dopamina no choque séptico, publicados no período de 1997 a setembro de 2007, revisados na PubMed, base de dados da National Library of Medicine (NLM). Utilizou-se o método MeSH com os descritores norepinephrine, dopamine e sepsis. RESULTADOS: Os efeitos da dopamina e da noradrenalina na perfusão renal são semelhantes; há aumento da diurese e nenhuma alteração na depuração de creatinina. A noradrenalina não afetou a perfusão tecidual renal, apesar do aumento do tônus vascular. Quanto aos efeitos esplâncnicos, esses fármacos demonstraram aumento no fluxo sanguíneo, embora redistribuindo o sangue nesse compartimento. CONCLUSÕES: O melhor agente para o restabelecimento hemodinâmico que mantenha a perfusão regional adequada permanece inconclusivo.
เหตุผลความจำเป็นและวัตถุประสงค์: นอร์อะดรีนาลีนและโดพามีนถูกนำมาใช้ในภาวะช็อกเพื่อช่วยพยุงระบบไหลเวียนโลหิตและฟื้นฟูการกำซาบของเนื้อเยื่อ ฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของยากลุ่มบีบหลอดเลือดเหล่านี้อาจมีความหลากหลาย ดังนั้น การใช้ยาจึงจำเป็นต้องอาศัยการแปลผลของแพทย์ต่อผลกระทบทางระบบไหลเวียนโลหิต ร่วมกับการสังเกตตัวแปรทั้งในระดับทั่วร่างกายและเฉพาะส่วน วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือเพื่อวิเคราะห์สิ่งตีพิมพ์เกี่ยวกับผลของนอร์อะดรีนาลีนและโดพามีนขนาดต่ำต่อการกำซาบของระบบตับ-อวัยวะภายในช่องท้องและไตในการรักษาภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อ วิธีการ: มีการคัดเลือกบทความ (n = 27) เกี่ยวกับการใช้นอร์อะดรีนาลีนและโดพามีนในภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อ ซึ่งตีพิมพ์ในช่วงปี 1997 ถึงกันยายน 2007 โดยทบทวนจาก PubMed ซึ่งเป็นฐานข้อมูลของหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติ (NLM) มีการใช้เครื่องมือ MeSH ร่วมกับคำค้น noradrenaline, dopamine และ sepsis ผลการศึกษา: ผลของโดพามีนและนอร์อะดรีนาลีนต่อการกำซาบของไตพบว่ามีความคล้ายคลึงกันในแง่ของการเพิ่มการขับปัสสาวะและไม่มีการเปลี่ยนแปลงของค่าการกำจัดครีอะตินีน นอร์อะดรีนาลีนไม่ส่งผลกระทบต่อการกำซาบของเนื้อเยื่อไต แม้ว่าจะเพิ่มแรงตึงตัวของหลอดเลือดก็ตาม ส่วนผลต่อระบบอวัยวะภายในช่องท้อง ยาทั้งสองชนิดแสดงให้เห็นว่าเพิ่มการไหลเวียนเลือด ทว่ากลับทำให้เกิดการกระจายเลือดใหม่ในส่วนนี้ บทสรุป: การศึกษาที่นำมาวิเคราะห์ยังคงมีข้อโต้แย้งและไม่แสดงให้เห็นถึงฉันทามติเกี่ยวกับยาที่เหมาะสมที่สุดในการฟื้นฟูระบบไหลเวียนโลหิตและการรักษาการกำซาบของเนื้อเยื่อเฉพาะส่วนอย่างเพียงพอ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: นอร์เอพิเนฟรินและโดพามีนถูกนำมาใช้ในภาวะช็อกโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยพยุงระบบไหลเวียนโลหิตและฟื้นฟูการกำซาบของเนื้อเยื่อ ฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของยากลุ่มบีบหลอดเลือดเหล่านี้มีความหลากหลาย ด้วยเหตุนี้ การใช้ยาจึงจำเป็นต้องอาศัยการแปลผลของแพทย์ต่อผลกระทบทางระบบไหลเวียนโลหิต ร่วมกับการสังเกตความแปรปรวนในระดับทั่วร่างกายและเฉพาะส่วน จากประเด็นนี้ วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้จึงเป็นการวิเคราะห์สิ่งตีพิมพ์เกี่ยวกับผลของนอร์เอพิเนฟรินและโดพามีนขนาดต่ำต่อการกำซาบของตับและม้ามและไตในการรักษาภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อ วิธีการศึกษา: ได้คัดเลือกบทความ (n = 27) เกี่ยวกับการใช้นอร์เอพิเนฟรินและโดพามีนในภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อ ที่ตีพิมพ์ในช่วงปี 1997 ถึงกันยายน 2007 จากการทบทวนใน PubMed ซึ่งเป็นฐานข้อมูลของหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติ (NLM) โดยใช้วิธี MeSH ร่วมกับคำกำหนดหัวเรื่อง norepinephrine, dopamine และ sepsis ผลการศึกษา: ผลของโดพามีนและนอร์เอพิเนฟรินต่อการกำซาบของไตมีความคล้ายคลึงกัน กล่าว
Reference Key
miranda2008revistaefeitos Use this key to autocite in the manuscript while using SciMatic Manuscript Manager or Thesis Manager
Authors Milena Penteado Ferraro Miranda, Francisco Garcia Soriano, Silvia Regina Secoli
Are you one of these authors? Claim your profile
Journal Database : the journal of biological databases and curation
Year 2008
DOI
10.1590/S0103-507X2008000100008
URL
http://www.scielo.br/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0103-507X2008000100008
Keywords
dopamine norepinephrine critical care cuidados críticos critical care first aid intensive care

Citations

No citations found. To add a citation, contact the admin at info@scimatic.org

Comments

No comments yet. Be the first to comment on this article.