ความแห้งแล้งเป็นหนึ่งในปัจจัยวิกฤตที่จำกัดการเจริญเติบโตและการอยู่รอดของไม้ยืนต้น การทำความเข้าใจกลไกการปรับตัวต่อความแห้งแล้งจะช่วยส่งเสริมการเพาะปลูกสายพันธุ์ที่ทนแล้ง สารเมแทบอไลต์ซึ่งเป็นดัชนีบ่งชี้โดยตรงของการทำงานทางชีวเคมี สามารถเปิดเผยวิถีทางชีวเคมีที่มีบทบาทในการตอบสนองต่อความแห้งแล้งได้ ในการศึกษานี้ คณะผู้วิจัยได้ตรวจสอบการตอบสนองทางสรีรวิทยาและเมแทบอลิซึมต่อความแห้งแล้งของ *Populus simonii* ซึ่งเป็นสายพันธุ์ทนแล้ง และ *P. deltoides* cv. 'Danhong' ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่อ่อนแอต่อความแห้งแล้ง ภายใต้สภาวะแห้งแล้ง *P. simonii* เจริญเติบโตได้ดีกว่าและมีอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงกว่า *P. deltoides* cv. 'Danhong' การวิเคราะห์โพรไฟล์สารเมแทบอไลต์โดยรวมแบบไม่จำเพาะเจาะจงดำเนินการโดยใช้ระบบแก๊สโครมาโทกราฟี-ไทม์ออฟไฟลต์แมสสเปกโทรเมทรี ผลการศึกษาพบสารเมแทบอไลต์ที่มีการสะสมแตกต่างกันจำนวน 69 และ 53 ชนิดใน *P. simonii* และ *P. deltoides* cv. 'Danhong' ที่เผชิญความเครียดจากความแห้งแล้ง ตามลำดับ เมแทบอลิซึมของคาร์โบไฮเดรต กรดอะมิโน ลิพิด และพลังงาน มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตอบสนองต่อความแห้งแล้งที่พบร่วมกันในพอปลาร์ทั้งสองชนิด โดยวัฏจักรกรดซิตริกถูกยับยั้งอย่างมีนัยสำคัญเพื่อสงวนพลังงาน ในขณะที่คาร์โบไฮเดรตหลายชนิดที่ทำหน้าที่เป็นสารควบคุมแรงดันออสโมซิสและสารปกป้องออสโมซิสถูกชักนำให้เพิ่มขึ้นเพื่อบรรเทาผลกระทบเชิงลบจากความเครียดจากความแห้งแล้ง ทั้งนี้ แตกต่างจาก *P. deltoides* cv. 'Danhong' โดยที่ *P. simonii* มีการปรับเปลี่ยนกระบวนการทางเมแทบอลิซึมอย่างจำเพาะ ซึ่งช่วยส่งเสริมสารต้านอนุมูลอิสระชนิดที่ไม่ใช่เอนไซม์ ปรับสมดุลระหว่างคาร์บอนและไนโตรเจนภายในเซลล์ รวมถึงควบคุมการสังเคราะห์ชีวภาพของไขพืช ผลการวิจัยเหล่านี้เป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับการอธิบายลักษณะกลไกที่เกี่ยวข้องกับการตอบสนองต่อความแห้งแล้งของพอปลาร์ และเป็นแนวทางในการเสริมสร้างความทนทานต่อความแห้งแล้งของไม้ป่า บทความนี้ได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ สงวนลิขสิทธิ์ทุกประการ