Сложные целевые показатели ЕС по сокращению выбросов парниковых газов и производству электроэнергии из возобновляемых источников к 2020 году были установлены на уровне –20% и 20% соответственно. В рамках данной стратегии в 2007 году ЕС подтвердил необходимость сокращения выбросов CO₂ от зданий в странах ЕС приблизительно на 300 млн тонн в год к 2020 году. На долю самого жилищного сектора приходится около 40% выбросов, главным образом связанных с отоплением. От промышленности ожидается поиск и внедрение соответствующих материалов и технологических процессов для оптимизации собственного энергопотребления и одновременного выпуска продукции, позволяющей достичь указанных целевых показателей. В данной статье рассматривается взаимосвязь между выбросами в соответствующих секторах стекольной промышленности и проводится их сопоставление с потенциалом снижения углеродных выбросов, достигаемым за счет производимой отраслью продукции. Обсуждаются четыре основных направления: изоляция из стекловолокна, передовые светопрозрачные конструкции (низкоэмиссионное стекло и высокоэффективное солнцезащитное стекло), непрерывное стеклянное волокно и специальные области применения стекла. Предполагается, что наряду с рассмотрением возможности использования бесплатных квот или пограничной углеродной корректировки государствам-членам необходимо учитывать преимущества данной продукции при формировании политики ограничения выбросов; кроме того, следует изучить механизм обратной связи по углеродным кредитам для стимулирования более экономичного производства и монтажа, а также предотвращения утечки углерода.<br><br>ЕС установил целевые показатели по сокращению выбросов CO₂ на уровне –20% и по производству электроэнергии из возобновляемых источников энергии на уровне 20% к 2020 году. В рамках этой стратегии ЕС подтвердил в 2007 году необходимость ежегодного сокращения выбросов от зданий на 300 миллионов тонн к тому же 2020 году. На жилой фонд приходится около 40% выбросов, главным образом связанных с системами отопления. От промышленности ожидается применение надлежащих технологических процессов для оптимизации собственного энергопотребления при одновременной разработке и производстве материалов, способствующих достижению данных целей. В этой статье рассматривается соотношение между выбросами в профильных секторах стекольной промышленности и проводится их сравнение с сокращением выбросов CO₂, которое может быть достигнуто благодаря производимой продукции. Данный баланс энергопотребления и выбросов CO₂ анализируется по четырем направлениям: изоляционное волокно, передовое остекление (низкоэмиссионное стекло и стекло с защитой от солнечного излучения), непрерывная нить и специальные области применения стекла. Правительствам стран ЕС предлагается принимать во внимание данные виды продукции при разработке мер по ограничению выбросов; с другой стороны, предлагается рассмотреть возможность исследования механизма возврата углеродных кредитов для стимулирования более экономичного производства и монтажа, а также для предотвращения утечек.

เป้าหมายอันท้าทายของสหภาพยุโรป (EU) ในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและการผลิตไฟฟ้าจากแหล่งพลังงานหมุนเวียนได้รับการกำหนดไว้ที่ร้อยละ -20 และร้อยละ 20 ตามลำดับ ภายในปี 2020 ทั้งนี้ ในฐานะส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ดังกล่าว ในปี 2007 สหภาพยุโรปได้ยืนยันถึงความจำเป็นในการลดการปล่อยก๊าซ CO₂ จากอาคารในสหภาพยุโรปลงประมาณ 300 ล้านตันต่อปีภายในปี 2020 โดยภาคที่อยู่อาศัยเพียงอย่างเดียวคิดเป็นสัดส่วนการปล่อยก๊าซประมาณร้อยละ 40 ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับระบบทำความร้อน ภาคอุตสาหกรรมจึงถูกคาดหวังให้จัดหาและใช้วัสดุตลอดจนเทคโนโลยีกระบวนการผลิตที่เหมาะสม เพื่อปรับปรุงการใช้พลังงานของตนเอง และในขณะเดียวกันก็ส่งมอบผลิตภัณฑ์ที่ช่วยให้บรรลุเป้าหมายเหล่านั้นได้ บทความนี้ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างการปล่อยก๊าซจากภาคส่วนที่เกี่ยวข้องของอุตสาหกรรมกระจก และเปรียบเทียบกับปริมาณการประหยัดคาร์บอนที่สามารถทำได้จากผลิตภัณฑ์ที่อุตสาหกรรมดังกล่าวผลิตขึ้น โดยมีการอภิปรายใน 4 ด้านหลัก ได้แก่ ฉนวนใยแก้ว, ระบบกระจกขั้นสูง (กระจกที่มีสภาพเปล่งรังสีต่ำและกระจกควบคุมพลังงานแสงอาทิตย์ขั้นสูง), เส้นใยแก้วแบบต่อเนื่อง และการประยุกต์ใช้กระจกชนิดพิเศษ ทั้งนี้ มีข้อเสนอแนะว่านอกเหนือจากการพิจารณาใช้การจัดสรรสิทธิการปล่อยก๊าซฟรีหรือมาตรการปรับคาร์บอนข้ามแดนแล้ว รัฐสมาชิกจำเป็นต้องคำนึงถึงประโยชน์ของผลิตภัณฑ์เหล่านี้ในการกำหนดนโยบายควบคุมการปล่อยมลพิษ อีกทั้งควรมีการสำรวจวงจรป้อนกลับของคาร์บอนเครดิตเพื่อส่งเสริมให้เกิดการผลิตและการติดตั้งที่มีต้นทุนถูกลง และป้องกันปัญหาการรั่วไหลของคาร์บอน<br><br>สหภาพยุโรปได้กำหนดเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซ CO₂ ไว้ที่ร้อยละ -20 และการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนไว้ที่ร้อยละ 20 สำหรับปี 2020 โดยในฐานะส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์นี้ ในปี 2007 สหภาพยุโรปได้ยืนยันถึงความจำเป็นในการลดการปล่อยก๊าซจากอาคารลง 300 ล้านตันต่อปีภายในปี 2020 เดียวกันนี้ กลุ่มอาคารที่อยู่อาศัยก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซคิดเป็นประมาณร้อยละ 40 ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วเกี่ยวข้องกับระบบทำความร้อน มีการคาดหวังให้ภาคอุตสาหกรรมใช้กระบวนการที่เหมาะสมเพื่อปรับปรุงการใช้พลังงานของตนเอง และในขณะเดียวกันก็พัฒนาและผลิตวัสดุที่ช่วยให้บรรลุเป้าหมายเหล่านี้ บทความนี้ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างการปล่อยก๊าซจากภาคส่วนที่เกี่ยวข้องของอุตสาหกรรมกระจก และเปรียบเทียบกับการประหยัด CO₂ ที่สามารถทำได้ด้วยผลิตภัณฑ์ที่ผลิตขึ้น ดุลยภาพทางพลังงานและการปล่อยก๊าซ CO₂ เหล่านี้ได้รับการวิเคราะห์ใน 4 ด้าน ได้แก่ ใยแก้วสำหรับฉนวน, ระบบกระจกขั้นสูง (กระจกแผ่รังสีต่ำและกระจกควบคุมแสงอาทิตย์), เส้นใยต่อเนื่อง และการประยุกต์ใช้กระจกชนิดพิเศษ มีการเสนอแนะต่อรัฐบาลในสหภาพยุโรปให้คำนึงถึงผลิตภัณฑ์เหล่านี้เมื่อกำหนดนโยบายจำกัดการปล่อยก๊าซ ในทางกลับกันยังมีการเสนอแนะถึงความเป็นไปได้ในการสำรวจผลตอบแทนของวงจรคาร์บอนเพื่อส่งเสริมการผลิตและการติดตั้งที่ประหยัดยิ่งขึ้นและหลีกเลี่ยงความสูญเสีย