Целью данного исследования было изучение взаимосвязи между показателями коэффициента интеллекта (IQ), полученными по Шкале интеллекта Векслера для детей — третье издание (тайская версия, WISC-III-Thai version), и Международной шкале результативности Лейтера — пересмотренной (Leiter-R), а также сравнение различий в баллах по обоим тестам. Дополнительно было проведено сопоставление общего балла IQ (FSIQ) и субтестов вербального компонента: «Словарный запас» (Vocabulary) и «Повторение цифровых рядов» (Digit Span). В исследовании приняли участие 30 детей с диагнозом трудностей в обучении, установленным врачом в соответствии с диагностическими критериями DSM-IV. Участники проходили обследование в период с февраля по май 2010 года в Медицинском центре Ее Королевского Высочества принцессы Махи Чакри Сириндхорн. Выборка состояла из детей с трудностями в обучении, оцененными с помощью тайской версии WISC-III и теста Leiter-R. В исследовании использовались методы описательной и сравнительной статистики: проценты, среднее значение, стандартное отклонение, коэффициент линейной корреляции Пирсона и парный t-критерий Стьюдента. По результатам исследования были сделаны следующие выводы: (1) Была установлена статистически значимая взаимосвязь показателей FSIQ в обоих тестах на уровне p < 0,01 (r = 0,527 и r = 0,502 соответственно). (2) Статистически значимых различий между средними баллами двух тестов выявлено не было. (3) Не было обнаружено значимых различий по среднему баллу FSIQ между субтестами «Словарный запас» и «Повторение цифровых рядов» вербального компонента тайской версии WISC-III. (4) Доля соответствия между показателями FSIQ субтестов «Словарный запас» и «Повторение цифровых рядов» тайской версии WISC-III и результатами теста Leiter-R составила 93,33% и 86,67% соответственно. Настоящее исследование показало, что тест Leiter-R является валидным клиническим инструментом, применимым для оценки уровня интеллекта и диагностического скрининга детей с трудностями в обучении. Это обеспечивает возможность формулирования корректных рекомендаций по модификации или адаптации индивидуальных образовательных программ, а также разработке терапевтических коррекционно-развивающих программ в качестве методов коррекционного воздействия.

วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคะแนนระดับเชาวน์ปัญญาจากแบบทดสอบ Wechsler Intelligence Scale for Children-Third Edition ฉบับภาษาไทย (WISC-III-Thai version) และแบบทดสอบ Leiter International Performance Scale-Revised (Leiter-R) รวมถึงเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนจากแบบทดสอบทั้งสอง นอกจากนี้ยังได้เปรียบเทียบเพิ่มเติมระหว่างคะแนนระดับเชาวน์ปัญญารวม (FSIQ) กับแบบทดสอบย่อยในองค์ประกอบด้านภาษา ได้แก่ แบบทดสอบคำศัพท์ (Vocabulary) และแบบทดสอบการจำตัวเลข (Digit Span) กลุ่มตัวอย่างคือเด็กจำนวน 30 คน ที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่ามีภาวะบกพร่องทางการเรียนรู้ตามเกณฑ์การวินิจฉัย DSM-IV ซึ่งเข้ารับบริการระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ณ ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี โดยกลุ่มตัวอย่างเด็กที่มีภาวะบกพร่องทางการเรียนรู้ได้รับการประเมินด้วยแบบทดสอบ WISC-III ฉบับภาษาไทย และแบบทดสอบ Leiter-R สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (Paired Samples t-test) ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้: (1) คะแนน FSIQ ของแบบทดสอบทั้งสองมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (r = .527 และ .502 ตามลำดับ) (2) ค่าเฉลี่ยของคะแนนระหว่างแบบทดสอบทั้งสองไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (3) ค่าเฉลี่ยของคะแนน FSIQ ระหว่างแบบทดสอบย่อยคำศัพท์และการจำตัวเลขในองค์ประกอบด้านภาษาของแบบทดสอบ WISC-III ฉบับภาษาไทย ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (4) ความสอดคล้องเชิงร้อยละระหว่างคะแนน FSIQ จากแบบทดสอบย่อยคำศัพท์และการจำตัวเลขของแบบทดสอบ WISC-III ฉบับภาษาไทย เมื่อเปรียบเทียบกับแบบทดสอบ Leiter-R คิดเป็นร้อยละ 93.33 และ 86.67 ตามลำดับ การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า แบบทดสอบ Leiter-R เป็นเครื่องมือทางคลินิกที่มีความตรง ซึ่งสามารถนำมาใช้ในการประเมินระดับเชาวน์ปัญญาและคัดกรองเพื่อการวินิจฉัยเด็กที่มีภาวะบกพร่องทางการเรียนรู้ได้ ซึ่งจะนำไปสู่ข้อเสนอแนะที่เหมาะสมในการปรับเปลี่ยนหรือจัดสิ่งอำนวยความสะดวกในแผนการจัดการศึกษา ตลอดจนโปรแกรมการฟื้นฟูเยียวยาเพื่อใช้เป็นแนวทางการรักษาต่อไป