İslÂm ve doĞu hirİstİyanlari: mekke mİlÂdÎ 610-622

Kur’an’î Kristoloji’nin delilleri; Mekke, Necrân ve ‘Ukâz ekseninde oluşturulmaktadır. Makalede, Hz. Muhammed’in peygamberlik öncesinde ve Mekke döneminde Hıristiyanlarla münasebetleri, bunun Kur’an’a yansımaları ve Kur’an’ın dogmaları ele alınmaktadır. Kur’an’î Kristoloji’nin ilk merkezi Mekke’dir. Çünkü Mekke’nin de dahil olduğu Arap Yarımadası’nın batısı, altıncı yüzyılda bir taraftan Etiyopyalılar, diğer taraftan Ortodoks Bizans tarafından reddedilen Ariusçuların, Monofizitlerin ve Nesturîlerin akınına uğradı. Mekke’deki Hıristiyanlık, Araplar ve Mekke’ye yerleşen Etiyopyalılar tarafından temsil edildi. Bu süreçte Îsa, Havâriyyûn, Nasârâ gibi birçok Etiyopyaca kelime Arapçaya geçmiş ve Kur’an’da da kullanılmıştır. Kur’anî Kristoloji’nin ikinci büyük menşei Necrân’dı. Hz. Muhammed, Mekke’nin yakınındaki ʻUkâz Fuarı’nda Necrân’ın Hıristiyan Piskoposu Kuss b. Sâide elİyâdî’yle karşılaştı ve onu Monoteizm’i vaaz ederken dinledi. Ayrıca Kur’an, Necrân şehitlerinden söz etti. Arap dilinin şiiri, düz yazı üslubu ve hitabet tarzı hem Necrân Hıristiyan misyonerleri hem de Hz. Muhammed tarafından kullanıldı. Bunların yanı sıra Kur’an hem dil hem de îcâz olma bakımından eşsiz bir kitaptır.