آلودگی به تریکوزوموئیدس کراسیکودا در موش های صحرایی ویستار

حیوانات آزمایشگاهی نظیر موش صحرایی نقش مهمی را در انجام مطالعات و پیشرفت‌های بیومدیکال دارند. به همین دلیل مدیریت و بهداشت آنها حائز اهمیت می‌باشد. از آنجا که ممکن است نماتد تریکوسموئیدس کراسیکودا بر مطالعاتی که روی کلونی‌های موش صحرایی صورت می‌گیرد اختلال ایجاد کند. بنابر این بررسی میزان آلودگی و ضایعات پاتولوژیک ناشی از آن ضروری به نظر می‌رسد. در این مطالعه 275 موش صحرایی آسان کشته شده و مثانه‌های آنها جمع‌آوری گردید. در زیر استریومیکروسکوپ نماتدهای جمع‌آوری شده از هر مثانه شمارش و بر اساس کلیدهای تشخیصی شناسایی گردید. مقاطع بافتی جمع‌آوری و پس از طی مراحل روتین برای مطالعات هیستوپاتولوزیک آماده گردیدند. از 275 مثانه ی موش های صحرایی آزمایشگاهی مورد مطالعه 156 عدد (72/56%) آلوده به نماتد بودند. میزان آلودگی به نماتد در نرها 26/80 و در ماده‌ها 73/47 درصد بود. میزان آلودگی در دو جنس تفاوت آماری معنی داری داشت. دامنه تعداد کرم‌های جدا شده یک تا چهارده عدد و به طور متوسط سه نماتد در هر حیوان بود. در بررسی هیستوپاتولوژیک مقاطع متعدد انگل به همراه ضایعات مختلف در مثانه تشخیص داده شد. مقاطع انگل بر روی اپیتلیوم قرار داشتند یا این‌که درون اتاقک‌هایی که در بین سلول‌های اپیتلیوم تشکیل شده دیده شدند. همچنین تخم‌های نابالغ و جنین دار در درون بدن کرم ماده روئت شد. دیگر ضایعات شامل هیپرپلازی اپیتلیوم، زخم و التهاب ائوزینوفیلیک مثانه می‌باشند. با توجه به آلودگی موش های صحرایی به تریکوسوموئیدس کراسیکودا، مد نظر قرار دادن این موضوع در استفاده کردن از این حیوانات در تحقیقات لازم و ضروری بنظر می رسد.